| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 9 stycznia 1869, Gdańsk |
| Śmierć | 3 kwietnia 1910, Cieszyn koło Koszalina |
| Zawód | fizykochemik |
| Edukacja i kariera | |
| Studia | Kilonii, Tybindze, Berlin |
| Promotor | August Wilhelm von Hofmann (dyplom 1891) |
| Stanowiska | asystent u Walthera Nernsta (Getynga), profesor we Wrocławiu (1899) |
| Rodzina | |
| Ojciec | Wilhelm Abegg (1834–1913) |
| Matka | Margarete z d. Friedenthal (1848–1919) |
| Rodzeństwo | brat Wilhelm Abegg (1876–1951) |
| Wybrane prace | |
| Publikacja | Die Elektroaffinität (1899) |
Richard Abegg był niemieckim fizykochemikiem, który zajmował się chemią fizyczną i sformułował znaną dziś regułę oktetu Abegga. W literaturze naukowej zapisał się publikacją "Die Elektroaffinität" z 1899 roku.
Życiorys i wykształcenie
Pochodził z rodziny związanej z finansami i prawem; jego ojciec, Wilhelm Abegg, kierował Deutsche Hypothekenbank w Berlinie, a matka, Margarete z domu Friedenthal, pochodziła z rodziny bankierów z Wrocławia. Bratem Richarda był Wilhelm Abegg, prawnik i późniejszy szef policji berlińskiej.
Kariera naukowa i reguła oktetu
Studiował chemię w Kilonii, Tybindze i Berlinie; dyplom uzyskał w 1891 roku pod kierunkiem Augusta Wilhelma von Hofmanna. Początkowo zajmował się chemią organiczną, ale w 1894 roku przeniósł się do Getyngi, by zostać asystentem Walthera Hermanna Nernsta. W 1899 roku objął stanowisko profesora we Wrocławiu.
Abegg jest pamiętany przede wszystkim dzięki regule oktetu, w której zauważył, że różnica wartości bezwzględnych maksymalnej dodatniej i maksymalnej ujemnej wartościowości danego pierwiastka często wynosi osiem. W 1910 roku miał objąć stanowisko dyrektora Instytutu Fizykochemicznego, jednak zginął w katastrofie balonu „Schlesien” 3 kwietnia 1910 w Cieszynie koło Koszalina.
Wybrane publikacje
Do znanych prac Abegga należy artykuł "Die Elektroaffinität" opublikowany w 1899 roku.
