| Dane osobowe | |
|---|---|
| Data urodzenia | 2 stycznia 1970 |
| Miejsce urodzenia | Gdańsk |
| Pochodzenie | polsko‑macedońskie |
| Wykształcenie | |
| Łódź | Zaoczne Studium Realizacji Telewizyjnej PWSFTviT |
| Katowice | Uniwersytet Śląski, Wydział Radia i Telewizji — Organizacja produkcji filmowej |
| Zawód | |
| Rola | operator filmowy, reżyser filmów dokumentalnych |
| Nagrody i członkostwo | |
| Nominacje | Polska Nagroda Filmowa Orzeł 2002 (zdjęcia do Cześć Tereska) |
| Członkostwo | Polska Akademia Filmowa |
| Wybrane prace | |
| Operator — film | Cześć Tereska (2001), Świnki (2009), W daljakom sorok piatom... Wstreczi na Elbie (2015) |
| Reżyser — dokumenty | Dżem (1994), Dzieci Jarocina (2000), Macedończyk (2013), Papcio Chmiel (2020) |
Petro Aleksowski to operator filmowy i reżyser dokumentalny urodzony w 1970 roku w Gdańsku. Zyskał rozpoznawalność zarówno za zdjęcia operatorskie, jak i za kilka autorskich filmów dokumentalnych.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 2 stycznia 1970 roku w Gdańsku. Ukończył Zaoczne Studium Realizacji Telewizyjnej PWSFTviT w Łodzi. Następnie studiował na Uniwersytecie Śląskim na Wydziale Radia i Telewizji, na kierunku Organizacja produkcji filmowej.
Kariera operatorska i wyróżnienia
Aleksowski pracował jako autor zdjęć przy filmach fabularnych, serialach i spektaklach telewizyjnych. W jego filmografii operatorskiej znajdują się między innymi Cześć Tereska (2001), Toksyny (2003) oraz seriale Pensjonat pod Różą (2004) i Kochaj mnie, kochaj! (2006). Pracował też przy filmach Oskarżeni. Śmierć sierżanta Karosa (2007) oraz Świnki (2009).
Za zdjęcia do filmu Cześć Tereska otrzymał nominację do Polskiej Nagrody Filmowej — Orzeł 2002. Jest członkiem Polskiej Akademii Filmowej. W 2016 roku został postrzelony w nogę na planie filmu reklamowego dla Showmax reżyserowanego przez Patryka Vegę.
Praca jako reżyser filmów dokumentalnych
Jako reżyser tworzył dokumenty od połowy lat 90. Do jego wczesnych realizacji należą Dżem (1994) i Z pamiętnika mej duszy (1995). W kolejnych latach powstały filmy Maryla (1996) oraz Dzieci Jarocina (2000).
W latach 2000–2020 wyreżyserował filmy takie jak Cały Gdańsk jest sceną (2005), Nowa postać świata (2007) i Macedończyk (2013). Do nowszych produkcji należą Kod Tarasewicza (2015), Przerwana misja (2018) oraz Papcio Chmiel (2020).
