| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 1948, Gdańsk |
| Zgon | 20 lipca 2026 |
| Miejsce zamieszkania | Dolina Shenandoah, Wirginia, USA |
| Małżonek | Ewa |
| Wykształcenie | |
| Szkoła średnia | VI Liceum Ogólnokształcące im. T. Reytana, Warszawa (1965) |
| Uczelnia | Politechnika Warszawska, dyplom 1970; doktorat 1975 |
| Afiliacje | |
| Uczelnie | Politechnika Warszawska; University of Nigeria; Wayne State University; George Mason University |
| Stowarzyszenia | American Society of Civil Engineers (członek), założyciel ASCE Global Center of Excellence in Computing |
| Dorobek | |
| Patenty | Polska, USA, Kanada (m.in. Patent No. 4,866,902; Canada Patent No. 1,291,626) |
| Publikacje | ok. 180 publikacji; książki z 2009 i 2016 |
Tomasz Arciszewski to inżynier i wynalazca, który prowadził badania i wykłady w Europie, Azji, Afryce i Ameryce. Jego prace łączą inżynierię wynalazczości, metody komputerowe i zagadnienia edukacji kreatywnej.
Życiorys i wczesne lata
Urodził się w 1948 roku w Gdańsku. W 1950 roku rodzina została wysiedlona do Warszawy, gdzie mieszkał do 1978 roku. Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w 1965 roku, a następnie studia na Politechnice Warszawskiej, które ukończył z wyróżnieniem w 1970 roku. Doktorat z nauk technicznych obronił w 1975 roku.
W pierwszym okresie kariery pracował w Zakładzie Konstrukcji Metalowych Politechniki Warszawskiej. Odbył też staż projektowy w Mostostalu w Pracowni Konstrukcji Przestrzennych. W 1978 roku wyjechał z rodziną do Nigerii, a w 1983 roku przeniósł się do Stanów Zjednoczonych.
Kariera naukowa, wynalazki i projekty badawcze
W Polsce zajmował się analizą i kształtowaniem stalowych konstrukcji szkieletowych budynków wysokich. Prace te doprowadziły do opatentowania rozwiązania dotyczącego połączeń w konstrukcjach przestrzennych. Był współzałożycielem Sekcji Heurystyki w Polskim Towarzystwie Cybernetycznym i współautorem serii książek o technikach twórczego myślenia.
W Nigerii pracował na University of Nigeria (1978–1982). Studenci uczelni nadali mu tytuł „Chief”. W 1980 roku przywiózł do Nigerii komputer HP 85A i wykorzystał go do badań nad automatycznym generowaniem koncepcji projektowych. W tym okresie opracował program "Robo-Wynalazca", stosujący niejednorodny łańcuch Markowa do analizy morfologicznej projektów.
Po przyjeździe do USA pracował na Wayne State University, gdzie uzyskał finansowanie NSF. Opracował i opatentował rozwiązania konstrukcyjne, w tym patenty zarejestrowane w USA i Kanadzie (Patent No. 4,866,902, Canada Patent No. 1,291,626). W 1994 roku przeszedł na George Mason University, gdzie pełnił funkcje akademickie i badawcze związane z uczeniem maszynowym i inżynierią systemów.
Dydaktyka i działalność międzynarodowa
Arciszewski prowadził wykłady i kursy w 25 krajach w Afryce, Ameryce, Azji i Europie. Wykładał między innymi na Politechnikach w Krakowie, Kielcach i Wrocławiu, na Uniwersytetach: Przyrodniczym we Wrocławiu, Wrocławskim, Ekonomicznym we Wrocławiu, Technische Universität Graz, Uniwersytecie w Mariborze, na uczelniach na Tajwanie, w Politechnice Mediolańskiej, Strathclyde University oraz na Uniwersytecie Tsinghua w Chinach.
Od 1987 roku wygłosił 224 wystąpienia publiczne. Propagował model kształcenia nawiązujący do tradycji renesansowej i teorii inteligencji sukcesu. W 2009 roku opublikował książkę Successful Education. How to Educate Creative Engineers, wydaną w USA, a także przetłumaczoną wydaną w Chinach i Polsce.
Badania późniejsze, publikacje i nagrody
Na początku XXI wieku zainteresował się psychologią poznawczą i neuropsychologią w kontekście procesu wynalazczego. Współpracował z dr Katherine Harrison i dr Robertem Youmansem nad badaniami dotyczącymi świadomości i fiksacji w procesie projektowania; prace te otrzymały finansowanie NSF. W 2016 roku ukazała się jego książka Inventive Engineering, Knowledge and Skills for Creative Engineers.
Był autorem i współautorem około 180 publikacji. W uznaniu dorobku otrzymał między innymi nagrodę ASCE Award of the Year 2004 w zakresie zastosowań komputerów w inżynierii. Pełnił funkcję dyrektora ASCE Global Center of Excellence in Computing.
Do końca życia mieszkał z żoną Ewą w Dolinie Shenandoah w Wirginii, gdzie kontynuował badania nad kreatywnością i edukacją wynalazczą. Zmarł 20 lipca 2026 roku.
