Wypalenie zawodowe

15 Lis

Jak to jest z tym syndromem wypalenia zawodowego? Czy go posiadasz czy nie? Od czego jest zależny? Kto jest najbardziej narażony? I o co tu chodzi?

Już wyjaśniam trochę naukowo, ale postaram się przełożyć treść na prosty język.
Problemy z zaspakajaniem potrzeby sprawowania kontroli mogą prowadzić do zaburzeń zachowania, np. pracoholizmu i innych uzależnień, wypalenia zawodowego, wyuczonej bezradności, stosowania strategii samoutrudniania, dominacji w zachowaniu mechanizmów obronnych.

Co to oznacza w praktyce? Osoby, które mają osobowość raczej kontrolującą czyli lubią mieć wszystko lub prawie wszystko pod kontrolą w zależności od sytuacji i bodźców, mogą nie zaspakajać potrzeby związanej z ową kontrolą.

Wówczas odbierają różne sygnały jako zagrażające dla siebie bądź mogą nadinterpretować sytuacje. Wzmaga się w nich stres, emocje negatywne bo czują, że nie mają wszystkiego pod kontrola. Wystarczy mała zmiana, a takie osoby zaczynają korzystać z mechanicznych odruchów obronnych. Dlatego szybciej dochodzi do nich uczucie frustracji i wypalenia zawodowego.

Wypalenie zawodowe to stan zmęczenia czy frustracji wynikający z poświęcenia się jakiejś sprawie, sposobowi życia lub związkowi, co nie przyniosło oczekiwanej nagrody; stan fizycznego, emocjonalnego i psychicznego wyczerpania spowodowany przez długotrwałe zaangażowanie w sytuacje które są obciążające pod względem emocjonalnym – te dwie definicje to model jednowymiarowy.

Wielowymiarowy model obejmuje trzy częściowo skorelowane czynniki: wyczerpanie emocjonalne, depersonalizację, spadek osobistego zaangażowania. Może wystąpić u osób pracujących w zawodach ukierunkowanych na ludzi.

Wyczerpanie emocjonalne, uczucie pustki, zmęczenia i odpływu sił wywołane nadmiernymi wymaganiami psychologicznymi i emocjonalnymi jakie stawiała przed pracownikiem praca, depersonalizacja – bezduszne i bezosobowe traktowanie swoich klientów, pacjentów, dystansowanie się od nich, obniżenie wrażliwości wobec innych. Obniżenie poczucia osiągnięć osobistych – poczucie marnowania czasu i wysiłku na swoim stanowisku oraz braku satysfakcjonujących rezultatów.

Klasyczny model wypalenia zawodowego (Maslach) wiąże ten syndrom z wykonywaniem pewnej specyficznej grupy zawodów „ukierunkowanych na ludzi”. Niektóre inne ujęcia traktują wypalenie szerzej, jako rezultat zmęczenia każdą pracą zawodową związaną z zaangażowaniem emocjonalnym. W tym ujęciu wypalenie definiowane jest jednowymiarowo (wyczerpanie emocjonalne) i zbliża się do stresu doświadczanego w pracy zawodowej.
Ogólnie rzecz biorąc: „aby się wypalić, trzeb najpierw płonąć”. Czy chodzi o zawody ukierunkowane na ludzi (Maslach) czy podejmowane przez ludzi, którzy w pracy zawodowej szukają sensu życia.

To by było chyba na tyle…..obyście nie musieli się z tym problemem zetknąć w życiu, proponuję oddać się zarówno pracy jak i pasji.

Czyli life&job balance konieczny dla każdego a szczególnie zapracowanych – to jedyne zdrowe podejście jakie znam i mogę polecić wszystkim.

Więcej na stronie Care&Coach

Fot.tyt.: flickr.com/AndiJetaime

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.