Sopockie korty chronione przez Konserwatora

21 Lut

W styczniu 2017 roku prezydent Sopotu Jacek Karnowski złożył wniosek u Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o wpisanie zespołu budynków kortów tenisowych wraz z terenem do rejestru zabytków województwa pomorskiego, z uwagi na ich kulturotwórczy charakter.

Wyjątkowo rzadką i cenną rzeczą jest, że w tym samym miejscu odbywają się zawody sportowe od ponad 100 lat. Zachowanie funkcji miejsca jest istotne dla zasadności wpisu do rejestru z uwagi na ochronę wartości niematerialnych. Konieczność zachowania właśnie tych ulotnych, niematerialnych wartości kulturowych, jest szeroko podkreślana obecnie na całym świecie. I znalazła swój zapis w międzynarodowych konwencjach UNESCO – komentuje miejski konserwator zabytków dr Danuta Zasławska.

Historia tenisa w naszym mieście jest tak samo długa jak historia samego Sopotu. Wpisanie kortów do rejestru, podobnie jak wypisanie kilka lat temu hipodromu, spowoduje zachowanie tego wyjątkowego miejsca dla przyszłych pokoleń. Zapobiegnie również jakimkolwiek zakusom zabudowy kortów, na przykład poprzez budowę apartamentowców, do czego o mało nie doszło w czasie działalności poprzedniego klubu – wyjaśnia Jacek Karnowski prezydent Sopotu.

Dziś Wojewódzki Konserwator Zabytków w Gdańsku poinformował, że korty znalazły się w rejestrze.

W informacji Konserwatora czytamy:

„W Sopocie wpis do rejestru obejmuje: zespół budynków i kortów tenisowych wraz ze starodrzewem oraz z budynkami: Domkiem Klubowym, d. poczekalnią (obecnie kawiarnią), d. Halą Tenisową SKT Sopot (obecnie halą widowiskowo-sportową) położonych w Sopocie przy ul. Floriana Ceynowy 5-7, ul. Jakuba Goyki 11-19, ul. Jana Jerzego Haffnera 57b.

Obszar Sopotu wokół dawnej Nordstrasse, obecnie ul. Powstańców Warszawy jest związany z tradycją uprawiania tenisa ziemnego od roku 1897. Pierwsze trzy pola do gry w tenisa zostały zlokalizowane w obecnym Parku Północnym. Powstały wówczas korty o czarnej nawierzchni oraz poczekalnia. W następnych latach trwała ich rozbudowa. Już na początku XX w. turnieje tenisowe były kulminacyjnym wydarzeniem Sopockiego Tygodnia Sportu, podczas którego rywalizowano w pięciu dyscyplinach sportowych. Sopockie zawody tenisowe wysoko ceniono w świecie sportu. Na kortach grywał następca pruskiego tronu – Kronprinz Friedrich Wilhelm.

W 1900 r. z inicjatywy znanego organizatora ruchu tenisowego – nadporucznika Friedricha Schleppsa – powstał słynny Zoppoter Lawn – Tennis Klub. Utworzenie klubu podniosło rangę tenisa jako gry towarzyskiej do poziomu dyscypliny sportowej. W tym samym czasie powstał Wschodnioniemiecki Związek Turniejów Tenisa Ziemnego, który zrzeszał kluby tenisowe Prus Zachodnich i Wschodnich. W 1911 r. dla potrzeb tej organizacji wybudowano Domek Klubowy (Tennis-Klubhaus) przy obecnej ul. Ceynowy 5-7. Budynek został zmodernizowany w 1927 r. przez dobudowę symetrycznych skrzydeł bocznych, na których urządzono tarasy widokowe dla publiczności. Był to okres intensywnej rozbudowy infrastruktury sportowej w związku ze wzrostem zainteresowania grą w tenisa.

W latach międzywojennych Sopocki Klub Tenisowy (Zoppoter Tenis Club) posiadał 18 kortów i zrzeszał około 140 zawodników. W 1924 r. oddano do użytku drewnianą halę tenisową, umożliwiającą grę w miesiącach zimowych, a w latach trzydziestych tereny kortów rozbudowano w kierunku zachodnim – na północ od ul. Goyki do ul. Haffnera.

Jeden z budynków sopockich kortów tenisowych. Fot. WUOZ w Gdańsku

Pod koniec lat trzydziestych XX w. budynek dawnej poczekalni sąsiadujący od zachodu z obecną ul. Powstańców Warszawy przeniesiono w nową lokalizację – teren przy obecnej ul. Goyki. Zmieniono w tym czasie również układ alejek. W latach międzywojennych przywrócono w Sopocie tradycję z pocz. XX w. rozgrywania wielkich turniejów tenisowych (International-Tennis-Turnier-Zoppot). Fakt ten podniósł rangę kurortu do najważniejszego centrum sportu tenisowego nad Bałtykiem. Zoppoter Tenis Club był wówczas jedynym ośrodkiem zatrudniającym trenera i szkolącym zawodników.

W latach powojennych – od 1945 r. – dzięki inicjatywie tenisisty Stefana Korneluka – nastąpiła odbudowa zdewastowanych przez wojska niemieckie i radzieckie placów do gry oraz Domku Klubowego. Wraz z odnową aktywności sportowej poprzez organizowanie turniejów i międzynarodowych mistrzostw tenisowych oraz powołanie do życia Sopockiego Klubu Tenisowego (początkowo klub nosił nazwę: „Odwet”, następnie: „Ogniwo”), sukcesywnie zagospodarowywano tereny kortów. Efektem rozbudowy zespołu było powstanie dwóch krytych hal: widowiskowo-sportowej (1987r.) i treningowej Hali im. braci Korneluków (koniec lat 90. XX w.).

Tym samym zabytkowe założenie stanowi istotny składnik historycznego układu przestrzennego Sopotu objętego ochroną prawną poprzez wpis do rejestru z uwagi na wyjątkowe w skali europejskiej walory przestrzenno-krajobrazowe.

Poszczególne obiekty budowlane omawianego zespołu są ze sobą powiązane funkcjonalnie, oraz z uwagi na 120-letnią historię i tradycję uprawiania tenisa w Sopocie. Pomimo tego, że budynki kompleksu stanowią różnorodny zbiór w zakresie struktury, materiału, formy i chronologii poprzez usytuowanie na wyodrębnionych parcelach, jak również jednolity sposób zagospodarowania przestrzeni z fragmentarycznie zachowaną historyczną strukturą przestrzenną i układem starodrzewu oraz współczesną infrastrukturą, obiekty te tworzą czytelny zintegrowany kompleks o funkcji sportowej.

Z uwagi na kontynuowaną tradycję miejsca, w którym od przeszło stu lat odbywają się turnieje tenisowe, omawiany zespół posiada wyjątkową wartość niematerialną”.

Sopot, Pelplin i Chojnice. Trzy „duże” wpisy do rejestru zabytków woj. pomorskiego

Fot.tyt.: Sopot Tenis Klub.

Źródło: Informacja prasowa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.